Hello into the phone!

Ooit was er een vervolg op de muppetshow: The Muppets Tonight. Helaas nooit echt doorgebroken, maar ik kan er nog steeds erg om lachen. Dus hierbij mijn favoriete stukken:

De eerste minuut: hello into the phone!


What do you get when you cross a rhino with a elephant? zie vanaf 1 minuut 30.


Ik kwam net ook het volgende filmpje tegen. De risico's van trouwringen....


"Flashback" naar de jaren tachtig. Maar dan anders... Luistert en lees.


En toen.... toch nog even dromen van een musclecar 2.0 de Corvette ZR1 (647 pk). Woohoo! Naar de 200+ mph =320 km/u

Auto!

Ik heb een auto van de zaak. Het lease contract van de auto loopt in juli af en da mag ik een nieuwe uitzoeken. Dat hebben Marieke en ik vandaag gedaan. Omdat het bedrijf waar ik voor werk auto’s importeert, moet ik een keuze maken uit de auto’s die door ons geïmporteerd worden. Dat is geen straf: Alfa Romeo, Cadillac, Corvette, Hummer, Jaguar, Saab, Ssang Yong en KIA. Helaas vallen veel auto’s af omdat ze te duur zijn voor mijn functie. Eigenlijk blijven KIA en Alfa over. De shortlist van de te kiezen auto’s is:

Alfa Romeo 147

KIA Pro-c’eed

KIA C’eed

KIA C’eed Sporty wagon

KIA Sportage

Zoals je ziet is de Sportage een SUV. Lekker groot en hoog (overzicht). Maar de auto die in het budget past is het instapmodel met aardig wat aankleding, maar niet zo ruim als de rest. Maar de genadeklap komt door onze huidige woonsituatie: hartje Utrecht. Dan is een auto van dit formaat echt niet handig.
De KIA C’eed vind ik een beetje gewoon en viel daarom af. Vervolgens hebben we poefritten gemaakt met de Pro-C’eed, Sporty Wagon en de 147.

De Pro-C’eed is hele fraaie auto om te zien, heel anders dan de C’eed. De wegligging van de Pro-C’eed is heel strak. Echt sportief en je hebt goed contact met de weg. Hij stuurt top en schakelt zeer goed. Wij reden de 2 liter benzine motor met 143 pk. Dat is ruim voldoende power voor deze auto en hij gaat dan ook goed hard. Het interieur is ook prima met geïntegreerde cd/mp3-speler en leren bekleding. Wel veel plastic, trouwens. Na deze rit dachten Marieke en ik dat het dit de auto zou worden (met een andere kleur en andere velgen dan op de foto, natuurlijk).

Daarna gereden met een Sporty Wagon. Dit is ook een auto op basis van de C’eed, met dito onderstel is. De Pro-C’eed is veel strakker afgesteld. Dus de rit was comfortabel en de 1.4 motor deed het wonderwel goed. Tuurlijk, het is geen 2 liter, maar voorruit gaat’ie prima. Het grote verschil met de Pro-C’eed zit in de achterkant: veel meer ruimte! Maar een stationwagon past niet echt bij onze levensstijl (ondanks de golftassen die wel eens vervoerd moeten worden). De station-uitvoering legt het dus af tegen de coupé.



Toen de Alfa Romeo 147. We hebben zowel met de 1.6 als de 2.0 gereden. Ook al is de 147 kleiner dan de Pro-C’eed. Het premiumgevoel dat je krijgt wanneer je in de auto plaatsneemt is heel sterk. De retroklokken zijn prachtig en het dashboard is een cockpit, gericht op de coureur. Ook al is het model al redelijk oud, het blijft een plaatje om te zien. De wegligging is zowel sportief als comfortabel. En dan het geluid van de motoren (helemaal van de 2.0)! Die heerlijke roffel! Daar gaat mijn automobielhart heel snel van kloppen. Na de eerste rit met de 1.6 waren we om. Dit wordt de auto die ik wil/ga rijden!



Tenslotte nog even langs de Corvette dealer geweest en een ritje gemaakt met de Corvette. Heheh. Powerrrrrrrrrrrr!!!!! Helaas was de telefoon van Marieke zo goed als leeg en konden we geen filmpje maken, maar het was erg fijn, dat kan ik je verzekeren!

Carrière

Sinds februari 2006 werkte ik veel plezier op de afdeling Controlling van de Kroymans Corporation in Hilversum. In het werk dat ik daar deed op was ik redelijk bedreven. Mijn voornaamste verantwoordelijkheid was het onderhouden en optimaliseren van het consolidatie & rapportage software pakket Hyperion Financial Management.
Tijdens de vakantie in Turkije (zie de weblog van Marieke) had ik, naast het golfen ook wat tijd om te reflecteren op mijn carrière. Volgens mij kon ik of gaan specialiseren of gaan verbreden. Ik kon solliciteren bij een consultantkantoor (Partake). De mensen van dit bedrijf ken ik, omdat ze bij ons rondlopen (nu al heel wat minder omdat ik het alleen aankon). Ik zou kunnen gaan verbreden door op zoek te gaan naar een andere functie binnen de grote organisatie die Kroymans is.
Na de vakantie heb ik een afspraak gemaakt met de CFO van Kroymans en mijn direct leidinggevende. Ik kreeg meteen een nieuwe baan aangeboden plus een groffe beschrijving van de toekomst (deze houd ik even voor me). De nieuwe baan is op de afdeling Treasury (ook financieel, maar toch heel anders) en mijn functie omschrijving is Cashmanager. Dat betekent dat ik een vinger aan de pols moet houden aan alle bankrekeningen van de Kroymans Corporation.
De baan plus generiek plan voor de toekomst heb ik gekozen boven specialisatie. Dus ik ben sinds 1 mei werkzaam op de afdeling treasury van Kroymans! Wish me luck!

Save Ferris

Afgelopen zondag hebben we Charlie Bartlett gezien. Duidelijk een aanrader, qua high school komedies een stukje dieper en donkerder in combinatie met een hele goede acteerprestatie van Anton Yelchin. Enfin, op een bepaald moment maak ik een referentie naar die andere goede high school film: Ferris Bueller’s Day Off. Marieke blijft akelig stil.... Ik kijk naar d’r en dan die blik in haar ogen die lijken te zeggen: “Wat bedoel je nou weer, mafkees?” Waarbij mafkees liefkozend is bedoeld, hoop ik.

Na afloop van de film zap ik een rondje en kom precies bij het begin van Ferris Bueller’s Day Off die stomtoevallig op Veronica wordt uitgezonden. On demand video noem ik dat!

Scarface

Zoals je weet ben ik een redelijke filmliefhebber; Marieke heb ik al een aantal jaren geleden aangestoken met deze bezigheid. Wij kunnen heel lang (soms ook heel kort) ouwehoeren over films. Ik vind het heerlijk om ‘t over films, regisseurs, acteurs en actrices te hebben. Laatst hadden Marieke en ik een gesprek over de maffiafilms. Je kent het rijtje vast wel: Godfather-trilogie, Goodfellas, Casino en Scarface. Marieke is geen held in deze films dat weet ik. Ze heeft al meerdere malen geprobeerd om een van de Godfather films te zien. Tot nog toe zonder succes. Het kan d’r niet lang boeien (onbegrijpelijk) en ze valt na hooguit een uurtje onherroepelijk in slaap.
Tijdens ons gesprek kwam naar voren dat ze nog nooit Scarface had gezien of geprobeerd. I was stunned (to say the least). Scarface is niet alleen fantastische gangsterfilm, het is ook een bron voor inspiratie voor de pop-cultuur. De verwijzingen in videoclips, videogames (Grand Theft Auto: Vice City is een ode), hiphop teksten en stijlelementen in huisinrichting (MTV Cribs). Daarnaast vind ik het een fantastische rol van Al Pacino. Hij brengt de heerlijke en zeer quotebare teksten als: "Say hello to my little friend!" en "Take a look at you now, you piece of s@#t!"
Verontwaardigd en verbaasd tegelijkertijd over dit manco in Marieke’s kennis, maakte ik een sprintje naar de dvd laden: op zoek naar Scarface. Toen kwam ik tot de afgrijselijke conclusie dat ik deze niet had. Ik schaam me diep.
De volgende dag hebben we dit rechtgezet (plus interest): Scarface aangeschaft. En Knocked Up. En Little Miss Sunshine. En Shoot’em Up. En Mushishi. Deze laatste had ik nog nooit gezien, maar was van de regiseur van Akira. Akira is een bekendste (en betere) anime film, dus een moetje.
Anyway, Marieke en ik zetten Scarface op. We ontdekken meteen dat de film echt geniaal is. Met name de scène waarin Al Pacino in het restaurant zijn fabuleuze en dronken monoloog houdt over de "The Bad Guy". Dat is echt fantastisch en ondanks het genante van de setting, legt hij de vinger op de pijnlijke plek: De goede burger heeft een bad guy nodig voor een gevoel van saamhorigheid tussen de goede burgers gevoed door de angst voor een vreemdeling, de andere. Dit is wat Marieke in verband brengt met identiteit. Een groep vormt zijn identiteit door zich af te zetten van de vreemdeling (identification through differentiation).

Helaas heeft Marieke ook Scarface niet in 1 keer gered en deden we de film in twee delen. En ze heeft een nieuwe lijfspreuk: "You fuckin' with me? You're fuckin' with the best!"

Van harte, Marieke!

Vandaag, 9 maart, is mijn Marieke jarig. Dus, schatje, hierbij een felicitatie (2.0)!

Er gaat echter niets boven een verjaardagsverassing, dus heb ik voor d'r gemaakt! Heheh.

 

Marieke wil al een tijdje een Nintendo wii. Die krengen zijn bijzonder moeilijk te krijgen, daar had ik reeds op geanticipeerd door ipv een paar dagen voor de dag een paar weken te beginnen met zoeken.  Geloof het of niet, maar overal waar ik naartoe ben gegaan, of naar wie ik ook belde (Waaronder de Intertoys in Zundert!) of naar welke website ik ook ging (Wehkamp, otto, bol.com, tweakers.net, marktplaats.nl) overal uitverkocht. In het geval marktplaats is het vaak dubieus (denk ik) en veel duurder. De normale winkelprijs is rond de 250 eurie en op marktplaats durven ze er gerust 350 eurie voor te vragen. Daar werkt PB dus niet aan mee.

 

Anyway, gisteren, d-day, ik weer naar de mediamarkt. Niets. Als je d'r naar vraagt wordt nog net niet uitgelachen, maar het scheelt niet veel. Toen, in moment van verstandsverbijstering naar de V&D gegaan in 't Utregse. Wat prijkt daar in de vitrine: de laatste Nintendo wii van NL.

Met de angst dat het een showmodel is vraag ik heeeeel voorzichtig aan de verkoper of ze nog een wii hebben. Deze verkoper was of heel cool, volledig indifferent qua inslag of zich totaal niet bewust van het idiote tekort aan wii's want hij antwoorde: als ie daar staat, dan hebben we m nog. Was hij een tienermeisje geweest dan zou daar achteraan duuuh geplaatst zijn. Dat bleef me bespaard. Ik was wel heel erg blij, want een wii voor m'n moppie.

 

Nu de verassing: Omdat ik vermoedde dat zij vermoedde dat ik een wii voor haar aan het kopen was, heb ik de hele dag een beetje excuses lopen maken voor het feit dat ik niet het cadeau kon krijgen wat ik haar wilde geven. Maar ik had daar een ander voor. Weliswaar veel minder leuk, maar wel een cadeau. Marieke bleek razend nieuwsgierig naar het cadeau dat ik voor haar wilde kopen. Dat heb ik de hele dag uit zitten melken. Gemeen, he? ;) 

 

De wii had ik verstopt in de slaapkamer, maar ik vertelde Marieke dat zie NIET in de logeerkamer mocht komen. Verder af en mysterieus de logeerkamer in gaan en uit het raam kijken om de nieuwsgierigheid van mijn meisje verder te voeden. 

's Avonds kwamen de ouders van Marieke, Becky (zus van Marieke) en mijn ouders een hapje eten. Ik heb spicy meatballs in echte tomatensaus (niet uit pakje, from scrap dus) gemaakt, geserveerd met penne.

 

Na het dessert gaf ik Marieke mijn "cadeau" waarvan ze wist dat het niet goede cadeau was: een het-spijt-me-kaartje met een ingepakt iets wat aan de buitenkant niets anders kon zijn dan een cd. Na het lange onzin verhaal in het kaartje maakte ze het cadeautje open. Ik zag in d'r ogen dat ze erg benieuwd was naar welke cd ik voor had gekocht als cadeau B. Teleurstelling maakte zich van haar meester toen het een gebrande cd was. Dat is wel heel erg B van PB. heheh. Op de voorkant van het boekje had ik met mijn spijker-/handschrift geschreven dat ze de binnenkant moest lezen.  Haar nieuwsgierigheid kwam met nog meer intensiteit naar boven en zo snel als ze kon maakte ze het boekje open:

 

"Kijk in de onderste la van het kastje in de slaapkamer" stond geschreven met zwarte inkt.

 

"What the..." riep ze en sprong op van tafel en vloog naar de slaapkamer. Toen ze het pakket had gevonden (ingepakt en wel), kwam ze terug naar tafel. Met een paar krachtige rukken ontdeed ze het cadeau van zijn mysterie (=verpakking).  Ik kan niet beschrijven hoe blij ze was toen ze de wii zag, maar ze geeft het nu op een schaal van 1 tot 10 een 11. 

 

Ik hoop dat Marieke nog lange tijd van de wii kan genieten! En ik ook, natuurlijk ;)

Laters!

 

ps: het filmpje van carnaval is nog in de maak, maar ben te druk geweest met werk en de wii-jacht. 

Wat m'n broer kan, kan ik ook ;)

Mijn broer is al een tijdje zijn trouwe lezers (waaronder ik natuurlijk) van zijn blog aan het voeren met "binnenkort groot nieuws!" om mij vervolgens aan het lijntje te houden met "vanavond" en dan "morgen!". Mijn nieuwsgierigheid is killing me!

Tell me don diego!

Maar teasen, dat kan ik ook:



hahaha!