Zoals je weet ben ik een redelijke filmliefhebber; Marieke heb ik al een aantal jaren geleden aangestoken met deze bezigheid. Wij kunnen heel lang (soms ook heel kort) ouwehoeren over films. Ik vind het heerlijk om ‘t over films, regisseurs, acteurs en actrices te hebben. Laatst hadden Marieke en ik een gesprek over de maffiafilms. Je kent het rijtje vast wel: Godfather-trilogie, Goodfellas, Casino en Scarface. Marieke is geen held in deze films dat weet ik. Ze heeft al meerdere malen geprobeerd om een van de Godfather films te zien. Tot nog toe zonder succes. Het kan d’r niet lang boeien (onbegrijpelijk) en ze valt na hooguit een uurtje onherroepelijk in slaap.
Tijdens ons gesprek kwam naar voren dat ze nog nooit Scarface had gezien of geprobeerd. I was stunned (to say the least). Scarface is niet alleen fantastische gangsterfilm, het is ook een bron voor inspiratie voor de pop-cultuur. De verwijzingen in videoclips, videogames (Grand Theft Auto: Vice City is een ode), hiphop teksten en stijlelementen in huisinrichting (MTV Cribs). Daarnaast vind ik het een fantastische rol van Al Pacino. Hij brengt de heerlijke en zeer quotebare teksten als: "Say hello to my little friend!" en "Take a look at you now, you piece of s@#t!"
Verontwaardigd en verbaasd tegelijkertijd over dit manco in Marieke’s kennis, maakte ik een sprintje naar de dvd laden: op zoek naar Scarface. Toen kwam ik tot de afgrijselijke conclusie dat ik deze niet had. Ik schaam me diep.
De volgende dag hebben we dit rechtgezet (plus interest): Scarface aangeschaft. En Knocked Up. En Little Miss Sunshine. En Shoot’em Up. En Mushishi. Deze laatste had ik nog nooit gezien, maar was van de regiseur van Akira. Akira is een bekendste (en betere) anime film, dus een moetje.
Anyway, Marieke en ik zetten Scarface op. We ontdekken meteen dat de film echt geniaal is. Met name de scène waarin Al Pacino in het restaurant zijn fabuleuze en dronken monoloog houdt over de "The Bad Guy". Dat is echt fantastisch en ondanks het genante van de setting, legt hij de vinger op de pijnlijke plek: De goede burger heeft een bad guy nodig voor een gevoel van saamhorigheid tussen de goede burgers gevoed door de angst voor een vreemdeling, de andere. Dit is wat Marieke in verband brengt met identiteit. Een groep vormt zijn identiteit door zich af te zetten van de vreemdeling (identification through differentiation).
Helaas heeft Marieke ook Scarface niet in 1 keer gered en deden we de film in twee delen. En ze heeft een nieuwe lijfspreuk: "You fuckin' with me? You're fuckin' with the best!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten