Er gaat echter niets boven een verjaardagsverassing, dus heb ik voor d'r gemaakt! Heheh.
Marieke wil al een tijdje een Nintendo wii. Die krengen zijn bijzonder moeilijk te krijgen, daar had ik reeds op geanticipeerd door ipv een paar dagen voor de dag een paar weken te beginnen met zoeken. Geloof het of niet, maar overal waar ik naartoe ben gegaan, of naar wie ik ook belde (Waaronder de Intertoys in Zundert!) of naar welke website ik ook ging (Wehkamp, otto, bol.com, tweakers.net, marktplaats.nl) overal uitverkocht. In het geval marktplaats is het vaak dubieus (denk ik) en veel duurder. De normale winkelprijs is rond de 250 eurie en op marktplaats durven ze er gerust 350 eurie voor te vragen. Daar werkt PB dus niet aan mee.
Anyway, gisteren, d-day, ik weer naar de mediamarkt. Niets. Als je d'r naar vraagt wordt nog net niet uitgelachen, maar het scheelt niet veel. Toen, in moment van verstandsverbijstering naar de V&D gegaan in 't Utregse. Wat prijkt daar in de vitrine: de laatste Nintendo wii van NL.
Met de angst dat het een showmodel is vraag ik heeeeel voorzichtig aan de verkoper of ze nog een wii hebben. Deze verkoper was of heel cool, volledig indifferent qua inslag of zich totaal niet bewust van het idiote tekort aan wii's want hij antwoorde: als ie daar staat, dan hebben we m nog. Was hij een tienermeisje geweest dan zou daar achteraan duuuh geplaatst zijn. Dat bleef me bespaard. Ik was wel heel erg blij, want een wii voor m'n moppie.
Nu de verassing: Omdat ik vermoedde dat zij vermoedde dat ik een wii voor haar aan het kopen was, heb ik de hele dag een beetje excuses lopen maken voor het feit dat ik niet het cadeau kon krijgen wat ik haar wilde geven. Maar ik had daar een ander voor. Weliswaar veel minder leuk, maar wel een cadeau. Marieke bleek razend nieuwsgierig naar het cadeau dat ik voor haar wilde kopen. Dat heb ik de hele dag uit zitten melken. Gemeen, he? ;)
De wii had ik verstopt in de slaapkamer, maar ik vertelde Marieke dat zie NIET in de logeerkamer mocht komen. Verder af en mysterieus de logeerkamer in gaan en uit het raam kijken om de nieuwsgierigheid van mijn meisje verder te voeden.
's Avonds kwamen de ouders van Marieke, Becky (zus van Marieke) en mijn ouders een hapje eten. Ik heb spicy meatballs in echte tomatensaus (niet uit pakje, from scrap dus) gemaakt, geserveerd met penne.
Na het dessert gaf ik Marieke mijn "cadeau" waarvan ze wist dat het niet goede cadeau was: een het-spijt-me-kaartje met een ingepakt iets wat aan de buitenkant niets anders kon zijn dan een cd. Na het lange onzin verhaal in het kaartje maakte ze het cadeautje open. Ik zag in d'r ogen dat ze erg benieuwd was naar welke cd ik voor had gekocht als cadeau B. Teleurstelling maakte zich van haar meester toen het een gebrande cd was. Dat is wel heel erg B van PB. heheh. Op de voorkant van het boekje had ik met mijn spijker-/handschrift geschreven dat ze de binnenkant moest lezen. Haar nieuwsgierigheid kwam met nog meer intensiteit naar boven en zo snel als ze kon maakte ze het boekje open:
"Kijk in de onderste la van het kastje in de slaapkamer" stond geschreven met zwarte inkt.
"What the..." riep ze en sprong op van tafel en vloog naar de slaapkamer. Toen ze het pakket had gevonden (ingepakt en wel), kwam ze terug naar tafel. Met een paar krachtige rukken ontdeed ze het cadeau van zijn mysterie (=verpakking). Ik kan niet beschrijven hoe blij ze was toen ze de wii zag, maar ze geeft het nu op een schaal van 1 tot 10 een 11.
Ik hoop dat Marieke nog lange tijd van de wii kan genieten! En ik ook, natuurlijk ;)
Laters!
ps: het filmpje van carnaval is nog in de maak, maar ben te druk geweest met werk en de wii-jacht.
