Auto!

Ik heb een auto van de zaak. Het lease contract van de auto loopt in juli af en da mag ik een nieuwe uitzoeken. Dat hebben Marieke en ik vandaag gedaan. Omdat het bedrijf waar ik voor werk auto’s importeert, moet ik een keuze maken uit de auto’s die door ons geïmporteerd worden. Dat is geen straf: Alfa Romeo, Cadillac, Corvette, Hummer, Jaguar, Saab, Ssang Yong en KIA. Helaas vallen veel auto’s af omdat ze te duur zijn voor mijn functie. Eigenlijk blijven KIA en Alfa over. De shortlist van de te kiezen auto’s is:

Alfa Romeo 147

KIA Pro-c’eed

KIA C’eed

KIA C’eed Sporty wagon

KIA Sportage

Zoals je ziet is de Sportage een SUV. Lekker groot en hoog (overzicht). Maar de auto die in het budget past is het instapmodel met aardig wat aankleding, maar niet zo ruim als de rest. Maar de genadeklap komt door onze huidige woonsituatie: hartje Utrecht. Dan is een auto van dit formaat echt niet handig.
De KIA C’eed vind ik een beetje gewoon en viel daarom af. Vervolgens hebben we poefritten gemaakt met de Pro-C’eed, Sporty Wagon en de 147.

De Pro-C’eed is hele fraaie auto om te zien, heel anders dan de C’eed. De wegligging van de Pro-C’eed is heel strak. Echt sportief en je hebt goed contact met de weg. Hij stuurt top en schakelt zeer goed. Wij reden de 2 liter benzine motor met 143 pk. Dat is ruim voldoende power voor deze auto en hij gaat dan ook goed hard. Het interieur is ook prima met geïntegreerde cd/mp3-speler en leren bekleding. Wel veel plastic, trouwens. Na deze rit dachten Marieke en ik dat het dit de auto zou worden (met een andere kleur en andere velgen dan op de foto, natuurlijk).

Daarna gereden met een Sporty Wagon. Dit is ook een auto op basis van de C’eed, met dito onderstel is. De Pro-C’eed is veel strakker afgesteld. Dus de rit was comfortabel en de 1.4 motor deed het wonderwel goed. Tuurlijk, het is geen 2 liter, maar voorruit gaat’ie prima. Het grote verschil met de Pro-C’eed zit in de achterkant: veel meer ruimte! Maar een stationwagon past niet echt bij onze levensstijl (ondanks de golftassen die wel eens vervoerd moeten worden). De station-uitvoering legt het dus af tegen de coupé.



Toen de Alfa Romeo 147. We hebben zowel met de 1.6 als de 2.0 gereden. Ook al is de 147 kleiner dan de Pro-C’eed. Het premiumgevoel dat je krijgt wanneer je in de auto plaatsneemt is heel sterk. De retroklokken zijn prachtig en het dashboard is een cockpit, gericht op de coureur. Ook al is het model al redelijk oud, het blijft een plaatje om te zien. De wegligging is zowel sportief als comfortabel. En dan het geluid van de motoren (helemaal van de 2.0)! Die heerlijke roffel! Daar gaat mijn automobielhart heel snel van kloppen. Na de eerste rit met de 1.6 waren we om. Dit wordt de auto die ik wil/ga rijden!



Tenslotte nog even langs de Corvette dealer geweest en een ritje gemaakt met de Corvette. Heheh. Powerrrrrrrrrrrr!!!!! Helaas was de telefoon van Marieke zo goed als leeg en konden we geen filmpje maken, maar het was erg fijn, dat kan ik je verzekeren!

Carrière

Sinds februari 2006 werkte ik veel plezier op de afdeling Controlling van de Kroymans Corporation in Hilversum. In het werk dat ik daar deed op was ik redelijk bedreven. Mijn voornaamste verantwoordelijkheid was het onderhouden en optimaliseren van het consolidatie & rapportage software pakket Hyperion Financial Management.
Tijdens de vakantie in Turkije (zie de weblog van Marieke) had ik, naast het golfen ook wat tijd om te reflecteren op mijn carrière. Volgens mij kon ik of gaan specialiseren of gaan verbreden. Ik kon solliciteren bij een consultantkantoor (Partake). De mensen van dit bedrijf ken ik, omdat ze bij ons rondlopen (nu al heel wat minder omdat ik het alleen aankon). Ik zou kunnen gaan verbreden door op zoek te gaan naar een andere functie binnen de grote organisatie die Kroymans is.
Na de vakantie heb ik een afspraak gemaakt met de CFO van Kroymans en mijn direct leidinggevende. Ik kreeg meteen een nieuwe baan aangeboden plus een groffe beschrijving van de toekomst (deze houd ik even voor me). De nieuwe baan is op de afdeling Treasury (ook financieel, maar toch heel anders) en mijn functie omschrijving is Cashmanager. Dat betekent dat ik een vinger aan de pols moet houden aan alle bankrekeningen van de Kroymans Corporation.
De baan plus generiek plan voor de toekomst heb ik gekozen boven specialisatie. Dus ik ben sinds 1 mei werkzaam op de afdeling treasury van Kroymans! Wish me luck!

Save Ferris

Afgelopen zondag hebben we Charlie Bartlett gezien. Duidelijk een aanrader, qua high school komedies een stukje dieper en donkerder in combinatie met een hele goede acteerprestatie van Anton Yelchin. Enfin, op een bepaald moment maak ik een referentie naar die andere goede high school film: Ferris Bueller’s Day Off. Marieke blijft akelig stil.... Ik kijk naar d’r en dan die blik in haar ogen die lijken te zeggen: “Wat bedoel je nou weer, mafkees?” Waarbij mafkees liefkozend is bedoeld, hoop ik.

Na afloop van de film zap ik een rondje en kom precies bij het begin van Ferris Bueller’s Day Off die stomtoevallig op Veronica wordt uitgezonden. On demand video noem ik dat!

Scarface

Zoals je weet ben ik een redelijke filmliefhebber; Marieke heb ik al een aantal jaren geleden aangestoken met deze bezigheid. Wij kunnen heel lang (soms ook heel kort) ouwehoeren over films. Ik vind het heerlijk om ‘t over films, regisseurs, acteurs en actrices te hebben. Laatst hadden Marieke en ik een gesprek over de maffiafilms. Je kent het rijtje vast wel: Godfather-trilogie, Goodfellas, Casino en Scarface. Marieke is geen held in deze films dat weet ik. Ze heeft al meerdere malen geprobeerd om een van de Godfather films te zien. Tot nog toe zonder succes. Het kan d’r niet lang boeien (onbegrijpelijk) en ze valt na hooguit een uurtje onherroepelijk in slaap.
Tijdens ons gesprek kwam naar voren dat ze nog nooit Scarface had gezien of geprobeerd. I was stunned (to say the least). Scarface is niet alleen fantastische gangsterfilm, het is ook een bron voor inspiratie voor de pop-cultuur. De verwijzingen in videoclips, videogames (Grand Theft Auto: Vice City is een ode), hiphop teksten en stijlelementen in huisinrichting (MTV Cribs). Daarnaast vind ik het een fantastische rol van Al Pacino. Hij brengt de heerlijke en zeer quotebare teksten als: "Say hello to my little friend!" en "Take a look at you now, you piece of s@#t!"
Verontwaardigd en verbaasd tegelijkertijd over dit manco in Marieke’s kennis, maakte ik een sprintje naar de dvd laden: op zoek naar Scarface. Toen kwam ik tot de afgrijselijke conclusie dat ik deze niet had. Ik schaam me diep.
De volgende dag hebben we dit rechtgezet (plus interest): Scarface aangeschaft. En Knocked Up. En Little Miss Sunshine. En Shoot’em Up. En Mushishi. Deze laatste had ik nog nooit gezien, maar was van de regiseur van Akira. Akira is een bekendste (en betere) anime film, dus een moetje.
Anyway, Marieke en ik zetten Scarface op. We ontdekken meteen dat de film echt geniaal is. Met name de scène waarin Al Pacino in het restaurant zijn fabuleuze en dronken monoloog houdt over de "The Bad Guy". Dat is echt fantastisch en ondanks het genante van de setting, legt hij de vinger op de pijnlijke plek: De goede burger heeft een bad guy nodig voor een gevoel van saamhorigheid tussen de goede burgers gevoed door de angst voor een vreemdeling, de andere. Dit is wat Marieke in verband brengt met identiteit. Een groep vormt zijn identiteit door zich af te zetten van de vreemdeling (identification through differentiation).

Helaas heeft Marieke ook Scarface niet in 1 keer gered en deden we de film in twee delen. En ze heeft een nieuwe lijfspreuk: "You fuckin' with me? You're fuckin' with the best!"