Van harte, Marieke!

Vandaag, 9 maart, is mijn Marieke jarig. Dus, schatje, hierbij een felicitatie (2.0)!

Er gaat echter niets boven een verjaardagsverassing, dus heb ik voor d'r gemaakt! Heheh.

 

Marieke wil al een tijdje een Nintendo wii. Die krengen zijn bijzonder moeilijk te krijgen, daar had ik reeds op geanticipeerd door ipv een paar dagen voor de dag een paar weken te beginnen met zoeken.  Geloof het of niet, maar overal waar ik naartoe ben gegaan, of naar wie ik ook belde (Waaronder de Intertoys in Zundert!) of naar welke website ik ook ging (Wehkamp, otto, bol.com, tweakers.net, marktplaats.nl) overal uitverkocht. In het geval marktplaats is het vaak dubieus (denk ik) en veel duurder. De normale winkelprijs is rond de 250 eurie en op marktplaats durven ze er gerust 350 eurie voor te vragen. Daar werkt PB dus niet aan mee.

 

Anyway, gisteren, d-day, ik weer naar de mediamarkt. Niets. Als je d'r naar vraagt wordt nog net niet uitgelachen, maar het scheelt niet veel. Toen, in moment van verstandsverbijstering naar de V&D gegaan in 't Utregse. Wat prijkt daar in de vitrine: de laatste Nintendo wii van NL.

Met de angst dat het een showmodel is vraag ik heeeeel voorzichtig aan de verkoper of ze nog een wii hebben. Deze verkoper was of heel cool, volledig indifferent qua inslag of zich totaal niet bewust van het idiote tekort aan wii's want hij antwoorde: als ie daar staat, dan hebben we m nog. Was hij een tienermeisje geweest dan zou daar achteraan duuuh geplaatst zijn. Dat bleef me bespaard. Ik was wel heel erg blij, want een wii voor m'n moppie.

 

Nu de verassing: Omdat ik vermoedde dat zij vermoedde dat ik een wii voor haar aan het kopen was, heb ik de hele dag een beetje excuses lopen maken voor het feit dat ik niet het cadeau kon krijgen wat ik haar wilde geven. Maar ik had daar een ander voor. Weliswaar veel minder leuk, maar wel een cadeau. Marieke bleek razend nieuwsgierig naar het cadeau dat ik voor haar wilde kopen. Dat heb ik de hele dag uit zitten melken. Gemeen, he? ;) 

 

De wii had ik verstopt in de slaapkamer, maar ik vertelde Marieke dat zie NIET in de logeerkamer mocht komen. Verder af en mysterieus de logeerkamer in gaan en uit het raam kijken om de nieuwsgierigheid van mijn meisje verder te voeden. 

's Avonds kwamen de ouders van Marieke, Becky (zus van Marieke) en mijn ouders een hapje eten. Ik heb spicy meatballs in echte tomatensaus (niet uit pakje, from scrap dus) gemaakt, geserveerd met penne.

 

Na het dessert gaf ik Marieke mijn "cadeau" waarvan ze wist dat het niet goede cadeau was: een het-spijt-me-kaartje met een ingepakt iets wat aan de buitenkant niets anders kon zijn dan een cd. Na het lange onzin verhaal in het kaartje maakte ze het cadeautje open. Ik zag in d'r ogen dat ze erg benieuwd was naar welke cd ik voor had gekocht als cadeau B. Teleurstelling maakte zich van haar meester toen het een gebrande cd was. Dat is wel heel erg B van PB. heheh. Op de voorkant van het boekje had ik met mijn spijker-/handschrift geschreven dat ze de binnenkant moest lezen.  Haar nieuwsgierigheid kwam met nog meer intensiteit naar boven en zo snel als ze kon maakte ze het boekje open:

 

"Kijk in de onderste la van het kastje in de slaapkamer" stond geschreven met zwarte inkt.

 

"What the..." riep ze en sprong op van tafel en vloog naar de slaapkamer. Toen ze het pakket had gevonden (ingepakt en wel), kwam ze terug naar tafel. Met een paar krachtige rukken ontdeed ze het cadeau van zijn mysterie (=verpakking).  Ik kan niet beschrijven hoe blij ze was toen ze de wii zag, maar ze geeft het nu op een schaal van 1 tot 10 een 11. 

 

Ik hoop dat Marieke nog lange tijd van de wii kan genieten! En ik ook, natuurlijk ;)

Laters!

 

ps: het filmpje van carnaval is nog in de maak, maar ben te druk geweest met werk en de wii-jacht. 

Wat m'n broer kan, kan ik ook ;)

Mijn broer is al een tijdje zijn trouwe lezers (waaronder ik natuurlijk) van zijn blog aan het voeren met "binnenkort groot nieuws!" om mij vervolgens aan het lijntje te houden met "vanavond" en dan "morgen!". Mijn nieuwsgierigheid is killing me!

Tell me don diego!

Maar teasen, dat kan ik ook:



hahaha!

Einde en begin

De eerste post om m'n nieuwe blog had betrekking op een dag in september van vorig jaar. Ik heb namelijk veel in te halen. Vandaag sla ik een grote slag en kom ik, als het goed is, helemaal bij met het heden. Pak een kopje koffie of thee. Misschien, als het al wat later op de dag is een wijntje of die ene bijzondere single malt whiskey (met een score van 85+ in Michael Jackson's Malt whiskey Companion):

De week voor kerstmis werd Nederland getroffen door heel mooi winterweer. Marieke en ik wonen hoog boven het centrum van Utrecht met het mooooooooiste uitzicht, dus pakte ik die ochtend de camera om het bewijs hiervoor te leveren.

Vredenburg (in afwachting van de sloopbal)

(uitzicht over het spoor van CS)

Impressie van het panoramisch uitzicht van de slaapkamer


IJs op de balkon balustrade


Vanaf het balkon. Wow!


Nee, echt.

Na de oogstrelende week voor Kerst, kwam het druilige Kerst. Ik heb alleen van de eerste Kerstdag foto en beeld materiaal. Vandaar dit korte filmpje, let in het bijzonder op het oor van Dylan, freaky!

Kerstmis was voor mij een bachanaal van lekker eten en drinken. Beide zonder mate. Wat er toe geleid heeft dat ik nu aan het 'Bakkeren' ben. Ik heb welgeteld vier keer Kerst gevierd: 1. familie in Zundert 2. familie Almere 3. Vrienden (Diner alleen voor echte mannen met veel kippen, veel wijn en .... Chocolade? wtf?) 4. Nieuwe vrienden.

Over oud en nieuw hoef ik niet veel te vertellen. Dat heeft Marieke al gedaan. Rest mij te zeggen: Whassup gangsta!?!

Toen het nieuwe jaar in met veel veranderingen. Het schokkendste is wel dat Tamara en Gabe uit elkaar zijn. Ik weet niet van de hoed en de rand en ik hoef dat ook niet. Wat ik weet is dat twee mensen die mij heel dierbaar zijn (of course, the both of you will be dear to me, probably forever no matter what) nu niet meer samen zijn. Ik zal de gezellige avonden bij Tam & Gabe erg missen...

Andere veranderingen zijn talrijk:
Ten eerste is Marieke van baan gewisseld en zijn we allebei werkzaam in de Automotive branche van NL. Het moeilijke hieraan is dat ik nu moet oppassen voor ik zeg over mijn werk. Marieke is van de pers en ik werk bij een van Neerlands grootste automotive bedrijven op het hoofdkantoor.
Ten tweede de verhuizingen en samenwoon acties. In een maand tijd hebben Marieke en ik welgeteld drie stellen verhuisd. Maarten en Femke kochten een nieuw huisje in Utrecht, terwijl Jeroen en Mir een oud huisje kochten. Een monumentaal pand wel te verstaan, echt een plaatje. Jeroen en Mir hadden veel spullen, met name moeilijke: wasmachine, enorme bank en grote kasten van voor het ikea-tijdperk. Deze kasten moesten mee en konden niet uitelkaar. Deze kasten hebben we via het dakterras van de buren naar de straat kunnen verslepen. Jawel in de stromende regen. Dit was namelijk zaterdag 19 januari. De natste dag van januari. Eén kast kwam niet ongehavend het nieuwe (oude) huisje in. De kast paste niet en er moest een stukje van afgezaagd worden. Dit hebben we later er weer opgeplakt. No worries!
Vorige week hebben we Ineke verhuisd naar Haarlem (snik snik). Ineke is gaan samenwonen met haar vriend die daar een appartementje hebben. Mocht het allemaal goed gaan tussen die twee dan gaan ze wat zoeken in Utrecht. Dus het gemis van Ineke is maar van korte duur (hoop ik). Maar niet te kort; ik moet eerst op adem komen. Hier bij de foto's van de crew:

De enige gereedschapskist was van Ineke en dus Roze. Maar echte mannen gebruiken tools en deinzen niet terug voor roze, toch?

Ook voor ons huisje is er verandering. Marieke en ik hebben vandaag de 11 jaar oude Volvo 850 T5 van mijn vader geleend en hebben we de Ikea geplunderd. Met als resultaat een nieuwe zithoek met 6 comfortabele zitplekken, uitbreidbaar met 4 minder comfortabele zitplaatsen. Heheh, potje kolonisten of poker of lekker old school Magic The Gathering? Of misschien een hapje eten met de guys? Het kan nu allemaal bij ons, in de nieuwe zithoek.

OK, nu is het ff genoeg. Later!

Carin en Jasper getrouwd

Veel te laat, maar omdat ik als goed voornemen om te gaan bloggen, hierbij mijn eerste blog. Deze is gewijd aan zeer fraaie dag in september. Op deze septemberdag (de 15e van 2007) zijn Carin en Jasper getrouwd.

Carin en ik zijn al bevriend sinds ons eerste studiejaar. Ergens in de jaren negentig alweer. Tijdens haar stage kwam ze in contact met Jasper. Van het een kwam het ander en na een aantal jaren zijn ze getrouwd. Marieke en ik hebben hele goede herinneringen aan deze dag. Ook omdat wij het bruidsboeket in ontvangst mogen nemen. Het boeket hangt nog steeds in ons kleine kamertje. Dank je wel Carin!

En eindelijk is het Carin en mij gelukt om onze vaders te herenigen. Toen ik Carin leerde kennen, kwamen we erachter dat onze vaders allebei op de KMA (Koninklijke Militaire Academie te Breda) hebben gezeten. Ze kenden elkaar ook, ondanks het verschil in jaren (1 of 2, ik weet het niet meer). Vanaf het moment dat we ons realiseerden dat onze vaders elkaar kenden hebben we altiijd het plan gehad om ze bijelkaar te zetten. Na ruim 10 jaar (!) is dat dan eindelijk gelukt. Hierbij het bewijs:

Hier nog een plaatje van de Bruid, wat zag ze er top uit!

Wij waren er ook bij:

Voor alle foto's die Marieke en ik gemaakt hebben: klik hier